Wymagania technologiczne

 

Zapewnienie właściwej powłoki na elemencie zaczyna się jeszcze przed jego powstaniem!

To nieco przewrotne stwierdzenie ma bardzo praktyczne zastosowanie, które potwierdza się w wielu naszych realizacjach. Dlatego takie kwestie jak rodzaj zastosowanej stali, sposób spawania, wykonanie otworów lub dylatacji jeszcze przed lub w trakcie powstawania konstrukcji znacząco wpływają na późniejszą jakość powłoki powstałej w procesie cynkowania ogniowego.

PODSTAWOWE ZASADY PROJEKTOWANIA DO CYNKOWANIA OGNIOWEGO

  1. Do cynkowania nadają się wszystkie stale miękkie, niektóre stale niskostopowe i staliwo.
  2. Podstawą konstrukcyjnego przygotowania elementów do cynkowania jest dbałość o przepływowość wszystkich profili zamkniętych oraz zapewnienie w razie potrzeby otworów technologicznych (zdjęcie po prawej ).
  3. Nie cynkuje się złącz lutowanych o niskiej temperaturze topienia które mogą ulec zniszczeniu.
  4. Należy zapewnić dodatkowy luz równy 4X grubości powłoki cynku dla łączników gwintowych.
  5. Przed cynkowaniem należy usunąć pasek formierski, wszelkie zanieczyszczenia z farb, olejów, zabrudzeń smarnych oraz innych substancji obcych.
  6. Należy unikać powierzchni zakładkowych, a w przypadku gdy jest to niemożliwe należy postępować zgodnie z wytycznymi dotyczącymi odpowietrzania.
  7. Jeśli jest to możliwe, należy unikać wszelkich elementów ruchomych, które ulegają sklejeniu podczas cynkowania.
  8. Oprócz otworów odpowietrzających nie mniej istotne są otwory, dzięki którym cynkowane elementy mozna umieścić na linii produkcyjnej.
  9. Podczas cynkowania ogniowego może dojść do odkształceń cynkowanych elementów, gdyż zanurzane są one w płynnym cynku o temperaturze
    ok. 450°C. Podczas nabierania tak wysokiej temperatury przez materiał może dojść do odkształceń powodowanych przez istniejące w elemencie naprężenia powstałe podczas walcowania materiału, wyginania czy spawania.

UNIKANIE MIEJSC, W KTÓRYCH GROMADZI SIĘ KWAS

Powierzchnia stali do cynkowania musi być czysta chemicznie. Dla uzyskania takiej powierzchni konstrukcja musi być wytrawiona w kwasie solnym. Kwas wypełniając małe szczeliny może w nich pozostawać podczas cynkowania, wyciekając i powodując później powstawanie nieestetycznych i szkodliwych uszkodzeń. Najlepszym sposobem pozbycia się problemu jest usunięcie takich miejsc.

  • Usztywniając profil poprzez przyspawanie do niego blachy
  • Spawając doczołowo tylne powierzchnie ceowników lub dwie dowolne płaskie powierzchnie (osłonięta powierzchnia przekracza 70 cm2), najlepiej jest wywiercić otwór w jednej z blach, umożliwiając odpowietrzenie małej przestrzeni z obszaru spawów
  • Przy profilach zamkniętych należy pamiętać, aby każdy z nich posiadał odprowadzenie cieczy. Można rozważyć też kierunkowość otworów odprowadzających. Unika się w ten sposób manipulacji i obracania elementu cynkowanego. Wycięcia w kształcie litery V stanowią dobrą alternatywę otworów wierconych

WPŁYW KRZEMU I WĘGLA NA POWŁOKĘ CYNKOWĄ

Jakość uzyskiwanych powłok w procesie cynkowania ogniowego, tj. gładkość, grubość, połysk przyczepność jest uzależniona od składu chemicznego stali.

Tak w praktyce jak i zgodnie z normą ISO PN EN 1461  podstawowym zadaniem powłoki cynkowej jest ochrona przed korozją zatem mimo naszych starań także i w tym względzie cechy estetyczne i dekoracyjne mają charakter drugorzędny.

Największy wpływ na w/w cechy powłok ma procentowa zawartość węgla i krzemu w stali, która nie powinna przekroczyć łącznie 0,5 %. Krzem wpływa na przyspieszenie reakcji żelaza z cynkiem (tzw. twardy cynk) i wówczas powłoka cynkowa staje się bardzo krucha, mniej przyczepna, nierównomierna, chropowata i matowo-szara. Efekty te obserwuje się zwłaszcza przy zawartości krzemu od 0,03% do 0,12% oraz powyżej 0,3%. Dlatego też zaleca się cynkowanie stali zawierającej krzem poniżej 0,03% lub w przedziale 0,15% – 0,25%.

*w oparciu o dane PTC oraz Polimex Mostostal S.A.

Ogólne Warunki Wykonania usługi